Hayırlı olsun

Ramazan Bayramının nuru bütün insanlığa ışık, yapmacık ayrılıklara nispet, bir bütünlüğün yeniden doğuşuna vesile olur inşallah.

Bayram şekeri

AKP mi Ak Parti mi?
Başbakan, geçen haftalarda partisinin İstanbul ilçe kongrelerinden birinde bağırıyor:

Bizim için AKP yazıyorlar, diyorlar. Biz Ak Partiyiz Ak Parti

diye. AKP işte ötesi yok. Madem partinizin adındaki Adalet ve Kalkınma düsturlarını ağzınıza almaktan ve eyleme koymaktan imtina edecektiniz, neden o zaman partinin adına koydunuz?
Hem neyinizle AKsınız allahisen? Kömür karasına bulanmış oylarınız, yumurta sarısı mısır püskülüne sarılmış bakanlarınız, gemicik sevdasındaki oğlunuz, milyon dolarcık rüşvete teşne yöneticileriniz, ve siyasi nüfuzdan nemalanmanın dayanılmaz hafifliğini yaşayan partiniz mensuplarıyla mı AKsınız?
Necmettin Hocanızın ağzıyla (yabancı değilsinizdir) cevap vermek gerek bu talebinize:
- HADİ ORADAN! HADİ ORADAN!

Muhafazakar demokratlar sizi! Neyin muhafazakarı olduğunuzu anladık sonunda; devlet, vatan, demokrasi, inançlar, özgürlük hikayeymiş, siz cukkaların muhafazası ve terakkisine adamışsınız kendinizi. Bu nasıl bir tıynet, ne aklım alıyor ne imanım?
Yapmayın başbakanım, vatandaş görmüyorsa Allah var Allah!

Bayram şekeri
Geçen sene bu konuyla ilgili bir yazı yazmıştım: Şekerin bayramı mı olur kuzum?
Bu sene başbakan vesilesiyle hareketlendi bu konu. Kimi yazarlar (Ahmet Hakan) gibi köylü, şehirli ayrımına vardırıyor, kimileri de bildik laik,dinci ayrımına. Bir de modrenleştikçe (?) insanların İslamdan uzaklaşması yok mu, fena!
ŞA-ŞI-RI-YO-RUM.
O yazıma ek  olarak:
Bizim memlekette arafalık denen bir adet vardır. Dini bayramlarımız arefesinde çoluk çocuk toplanır ev ev gezerdik -hem de Erzurum şehir merkezinde, apartman ve siteler de dahil çünkü onların çocukları daha izolasyona alınmamışlardı o zamanlar- ve arafalık dediğimiz fındık, fıstık, ceviz, şeker,çikolata artık çaldığımız kapıyı açanların gönlünden ne koparsa toplar sonra bunları bayram boyunca toplanarak tüketirdik. Eee bi de bayramda harçlık için dolanılırdı ama bizi arafalık keser harçlık peşinde koşmazdık mahalle eşrafıyla bayramlaşma genelde camide olur, ev oturmalarına kimse çocukları götüremezdi.
Şimdi biz ne yapalım? Bütün bayramları isimlerini arafalık bayramı, fıstık bayramı, ceviz bayramı diye mi nitelendirelim? Ha?

Şekerin bayramı mı olur kuzum?

Uzun zamandır ramazan bayramı ekranlarda şeker bayramı olarak ileri sürülüyor (lanse ediliyor). Ve ben bunu anlamakta güçlük çekiyorum. Aslında güçlük çekmiyorum da içime sindiremiyorum.

Bir ay boyunca oruç tutarak (bu bir ibadettir hatırlatayım) nefsini, bedenini ve bilhakkın varlığını terbiye etmek amacıyla yüce yaratıcısına yaklaşmaya çalışan milyonlarca insanın bu süreyi alnının akıyla tamamlamanın huzuru ile ay sonunda bunu bir bayramla kutlama hevesleri bu tür, bayramı ramzandan ve anlamından uzaklaştırma çabalarıyla baltalanmaya çalışılıyor.

İslamın değerleri hep kendisinden soyutlanmaya çalışılıyor. Ramazan diye İslami bir tanımı dillerine almaktan imtina edenler bir de şeker bayramını kendilerince savunuyorlar; bayramda çocuklara kapıda şeker dağıtıldığından, bayram namazı öncesinde tatlı (hurma, baklava vs) ikramlarında bulunulduğundan bu şekilde dile getiriyoruz diye. Bazı din alimleri de aynı sebeple bu şekilde söylenmesinde bir sakınca görmüyorlar. Ben görüyorum, ramazanın hidayetini ağız tadına değişmem. Hadi diyelim ramazan bayramına, dediniz şeker bayramı n'oldu? Size ne fayda sağladı? O kadar müslümanın sevabı sizin boynunuza mı asılacak bu vesileyle?

Ama biliyorum ki bu serzeniş boşuna! Onlar yine şeker bayramı olarak dillendirip kutlamaya devam edecekler. Ama üzgünüm kuzum! Ben şekerde bayram niyetine kutlanacak bir şey göremiyorum Ben ve benim gibi düşünenler bu bayramı ramazan bayramı olarak kutlayacaklar. Şeker bayramı diye bir bayram kutlamak için insanın, şekere tapar veya şekerkeş ya da esrarkeş (Bilen anladı onu!) olması gerek diye düşünüyorum.

Size şekerlerinizle iyi bayramlar dilerim şekerlemeye devam, lütfen rahatsız olmayın! Ve bizler için de ramazan bayramı hayırlı olsun diyorum.

Vatanımızın ve milletimizin bütünlüğü, bağımsızlığımızın ebed müddet devamı hususuna vesile olması niyetiyle bayram namazı sonrasında ellerimizi açacağız semaya, aynı her namaz sonrasında olduğu gibi.

Fabius Brest, “Bayram, Sultan Mahmut Döneminde İstanbul’da El Öpme Merasimi”, 1864

Yöntem v.21.5 çöktü

Ekim başında yazdığım şu yazıyla yöntem v.21.5 un denemeye girdiğini ve ayrıntılarından bahsetmiştim.

Evet böyle bir yöntemi denemeye koydum, epey bir faydası oldu, ramazanda akşamları içtiğim sigara sayısını çok azalttım. Neredeyse gündüz içmediğim sigaraların acısını akşam bir pakete yakın içerek hafifletiyordum. İnsanın boğazında iğrenç bir tada sebep olması da ayrı mesele tabi ki. Yöntemi uygulayalı yaklaşık üç hafta oluyor ve ben azaltmaktan öteye gidemedim, ne yazık ki bırakamadım ve hatta bu akşamdan itibaren irademe sahip olup bu zamana kadar günde iki dala kadar indirdiğim sigara kullanımımı tekrar arttıracağımdan korkuyorum.

Korkunun ecele faydası yok, bir şekilde bu berbat, iğrenç, lanet alışkanlıktan kurtulmam erekiyor.

Şimdilik herkese hayırlı bayramlar diler, büyüklerin ellerinden, küçüklerin gözlerinden akranlarımın da yanaklarından öperim.

Başka bir sigara bırakma yönteminde tekrar birlikte olabilmek umuduyla...